Aanleg tuin
Vroeger hadden we zoals iedereen hier aanplanting en gazon ; ook melkgeiten van het anglo-nubisch ras hebben we een 15-tal jaren gehouden. We hielden de dieren voor de melk en voor prijskampen waaraan we deelnamen.
Na het aanleggen van de koivijver en de geboorte van onze kleinzoon Matthias, besloten we de geiten weg te doen en onze tuin te heraanleggen. Ik opteerde voor een Japanse tuin daar deze veel rust en sfeer brengt. Echter de ganse tuin verbouwen met een Japans tintje zag ik niet zitten. De nogal hoge kostprijs om dit te realiseren alsook om het bestaande gebouwtje, wat vroeger dienst deed als stal en nu gebruikt wordt als tuin- en werkhuis, weg te werken leek me niet mogelijk.
Daarom besloten we om maar een gedeelte aan te leggen in Japanse stijl. Hiervoor werd de grond opgehoogd tot op hetzelfde niveau als de vijver en werd een vijftal meter achter de vijver een betonnen muur gemetst over de volle breedte van het pand, zijnde 16 meter. Dit om het zand tegen te houden. Hier plaatsten we een houten afsluiting om het zicht te ontrekken van wat er zich achter bevond. Om het achterliggende stuk te bereiken metste ik een betonnen trap van 5 treden. Hierachter werden eerst wat groenten verbouwd en een deel aangeplant. Het vele werk dat dit met zich meebracht en het feit dat hier toch niemand iets van zag deed ons besluiten om een omheining te zetten met hierop een paar kippen. Het pad naar het tuinhuis bleef. De kippen houden nu inderdaad dit stuk proper en we hebben nog ons dagelijks vers eitje zonder al te veel gezwoeg in de tuin.
We hadden al een tuinbonsai van buxus aangekocht en deze heeft een tijdje op het terras in een grote kuip gestaan. Nu werd het tijd om deze een definitief plaatsje te geven. Omdat deze niet al te groot was en deze achteraan diende te staan tegen de houten afsluiting hebben we deze gewoon op de grond geplaatst en hier zand tegen aangewerkt zodat een heuveltje ontstond. Op de bodem rond deze tuinbonsai werden mossen aangeplant.
Een Japanse tuin zonder enkele grote keien gaat niet en daarom kochten we enkele grote keien. Deze werden thuis afgeleverd doch waren niet meer te verplaatsen. We kwamen na wat zoekwerk bij een bevriend iemand terecht die deze keien met een bobcat en minigraver op zijn plaats is komen leggen.
Een grote afhangende esdoorn plaatsten we met een kraantje dicht bij de vijver.
Nu ontbrak nog een grote Japanse tuinbonsai. Na wat zoekwerk, kwamen we het gewenste exemplaar tegen. Deze werd met mankracht naar zijn plaats gebracht en ingegraven.
Een tuinpad in mozaïek met daarnaast grijze keitjes (porfier), samen met enkele arduinen palen om mijn bonsai’s op te plaatsen, maakten het geheel af.
We wilden, en dit enkel ter beveiliging van onze kleinzoon eveneens een
afsluiting langs de vijver. We kochten hiervoor bamboe, zaagden deze op maat en
bonden deze aan elkaar met zwarte binddraad.
Twee grotere Japanse huisjes (Kokkaku Yukimi), 2 kleinere en een tsukubai alsook een boeddha maakten, samen met enkele kleine azalea’s en wat buxusbollen het geheel af.
De yamadori (Juniperus Communis) vooraan geplaatst aan de vijver heeft het loodje gelegd. We vermoeden door het lozen van behandeld vijverwater met medicatie (verdovingsmiddel). Hierdoor moesten we wat herschikken. Een plant was geen optie, dus besloten we een kei te plaatsen. Deze stond naast de tuinbonsai, zodat daar nu een leegte was. Na wat gezoek kwamen we terecht bij een Japanse lantaar (Kaniuji)
In de zomer wordt een schaduwdoek geplaatst om de koi toch enige beschutting te geven tegen de zon.
In 2011 stelden we na de winter stelden vast dat de buxusbollen door de vele sneeuw uit elkaar gevallen waren, niettegenstaande we regelmatig de sneeuw verwijderen. Er waren al bollen bij van 2 meter doormeter. Daar dit toch niet meer goed kwam, besloten we deze buxusbollen te verwijderen en te vervangen door taxusbollen. Deze zijn steviger dan buxus. Op een plaats hebben we de buxusbol vervangen door een tuinbonsai.
