In 1976 (u weet wel een van de warmste zomers) besloten we te bouwen. Het werd een alleenstaand gebouw met tuin. Alles bij elkaar zo’n 950 m2

Na de klassieke tuin, gras en wat beplanting, wou de zoon een aantal jaren later, een vijvertje in de tuin. Om hier zoveel mogelijk van te genieten, besluiten we deze siervijver aan te leggen tegen het terras, wel eens waar in volle zon, doch zodat we er ook in de winter nog wat van konden genieten. De eerste vijver werd er een van zo’n 5000 liter met aanplanting en daarin een aantal siervissen,welke weet ik zelfs niet meer.

Na een jaar of twee kwamen we in een aantal tuincentra enkele mooie gekleurde vissen tegen, niet wetende wat dit was kochten we impulsief een aantal exemplaren en plaatsten deze in de vijver. Van 1 kwam 2 en… tot we uiteindelijk op een 10 stuks kwamen. Het water werd steeds troebeler door het gewoeld en van de planten welke erin stonden bleef niet veel meer over.
We besloten dan maar, niet beter wetend, de vijver te vergroten tot 10.000 liter. De bestaande folie werd verwijderd, het gat werd groter en dieper gegraven; nieuwe rubberfolie erin en klaar was kees. Dit dachten wij althans. De vijver klaarde wel wat op, maar echt helder was hij niet te krijgen.

We besluiten dan maar om een filterinstallatie te plaatsen. We sloten een zijdrain aan op de vijver en lieten deze naar een filtertje lopen. De pomp werd geplaatst in de laatste kamer van de filterbak.

Eindelijk, het water klaarde op en we konden, dankzij het veelvuldig uitkuizen van het filtermateriaal, de vijver redelijk helder houden. We hadden af en toe wel wat de kampen met draadalgen, maar daar bleef het bij.

Dit systeem heeft een aantal jaar gedraaid, maar het vele werk dat het wekelijks kuizen van de filter met zich meebracht, begon mij tegen te steken.

Er waren twee oplossingen, ofwel alles dichtgooien of een koivijver laten bouwen door iemand die er verstand van had.

Intussen waren we geabonneerd op een aantal koi tijdschriften en hadden al heel wat lectuur doorgenomen.